Niedziela, 8 wrzesień AD 2024, dziś imieniny Czcibora, Marii, Serafiny
„Polityczne wykorzystywanie śmierci polskich żołnierzy pełniących służbę w ramach międzynarodowych sił stabilizacyjnych (czytaj okupacyjnych - redakcja) w Iraku jest niestosownym nadużyciem” - ocenił po pogrzebie kaprala Grzegorza Noska szef resortu obrony narodowej Jerzy Szmajdziński. „Żadnej śmierci nie należy wykorzystywać do celów politycznych (...). Kiedy działamy razem z innymi państwami, bo nie sami, w ramach rezolucji Rady Bezpieczeństwa ONZ, czyli światowej społeczności, kiedy działamy na prośbę rządu irackiego, to wykorzystywanie śmierci polskich żołnierzy jest nadużyciem i jest co najmniej niestosowne„ - powiedział dziennikarzom minister po zakończonej w czwartek w Jaworznie ceremonii pogrzebowej.
Szmajdziński oczywiście zapomniał iż agresja Stanów Zjednoczonych i jego koalicjantów na Irak nie została poparta rezolucją Rady Bezpieczeństwa ONZ, a wręcz przeciwnie, gdyż ONZ apelował o pokojowe rozwiązanie sfabrykowanego (jak już dziś wiemy) problemu posiadania broni masowego rażenia przez Husajna.
Naszych żołnierzy również wysłano na tą wojnę wbrew opinii większości polskich obywateli. Co więcej nie można akcji tej nazwać „misją pokojową”, bo jak można takową wypełniać w strefie okupacyjnej! Jak można dzisiejszy rząd iracki nazywać legalną władzą? Co gwarantuje legalność tego rządu? Karabiny okupacyjnych wojsk, które bezpodstawnie zajęły w krwawej wojnie Irak?
Nasi żołnierze giną na irackiej ziemi, w wojnie z narodem, który był zawsze do nas przyjaźnie nastawiony, w wojnie z krajem, który nigdy nie stanowił dla nas zagrożenia. Jednak nie każdy się z polityką okupacyjną „naszego” rządu zgadza. Przypominamy, iż szczególnie głośno przeciwko tej „akcji pokojowej” nawoływało Narodowe Odrodzenie Polski, a redaktorowi naczelnemu serwisu Patriota.pl jako reakcję na antywojenne plakaty prokuratura zatrzymała na okres 3,5 miesiąca komputer.
W chwilach tak smutnych i tragicznych, jakimi są wieści o śmierci naszych polskich żołnierzy, postulaty antywojenne nabierają szczególnego znaczenia. Stanowią dowód, iż decyzja rządzących była błędna i należy natychmiast zawrócić z tej niesłusznie obranej drogi, jaką było angażowanie się w ten konflikt. Zaś dla Szmajdzińskiego i ludzi mu podobnych takie dowody nie mają żadnego znaczenia i, jak widzimy, są na tyle bezczelni by jeszcze próbować zamknąć usta ludziom, którzy są przeciwni wojnie, którym drogie jest życie ludzkie.